Wandel je door de binnenstad van Amsterdam, dan is de kans groot dat je Pieter Velzeboer tegen het lijf loopt. Hij is daar vaak te vinden als hij weer de opdracht heeft om een pand van Stadsgoed te restaureren en renoveren. Zijn bedrijf Velzebouwer heeft inmiddels tientallen panden opgeknapt.
Pieter, wilde je altijd al aannemer worden?
“Nou, ik begon als kok, dus ik leek in eerste instantie een totaal andere richting op te gaan. Ik volgde de opleiding en moest in mijn derde jaar kiezen tussen brood en banket of koken en serveren. Ik koos voor het tweede. In die periode moest ik ook stage lopen. Veel studenten vinden dat leuk om te doen, maar het werd voor mij een eyeopener. Ik kwam er al snel achter dat ik helemaal geen kok wilde worden.”
Hoe ben je uiteindelijk de aannemerswereld ingerold?
“Mijn vader had zijn eigen bedrijf: Vos Bouwbedrijf. Toen besloot ik om me eens in dat wereldje te verdiepen. Dat beviel me eigenlijk heel goed. Ik werkte voor een klein bedrijf in Akkersloot. Daar deed ik veel ervaring op en werkte ik samen met een collega waarvan ik veel heb geleerd. Ik zat al in het monumentale werk en hield me bezig met projecten aan onder meer de Keizersgracht. Het liep gesmeerd, maar toen brak de recessie aan.”
“Mijn baas zei dat hij geen werk meer voor me had, maar hij wilde me ook niet kwijt. Hij zei dat hij me uiteindelijk toch moest ontslaan, maar hij zou me wel bellen als hij weer een mooie klus had. Daar wilde ik eerlijk gezegd niet op wachten. Gelukkig was een vriend van mij op dat moment bezig met de bouw van een appartement. Hij bood mij de kans aan om hem te helpen, waardoor ik me in elk geval een aantal maanden kon bezighouden met een klus.”
En toen klopte Stadsgoed bij jou aan. Waarom koos je ervoor om voor Stadsgoed te gaan werken?
“Of het nou een ingrijpende renovatie of de nieuwbouw van een pand is: ik vind het werk hartstikke leuk. Daarnaast vind ik het belangrijk dat Stadsgoed erg betrokken is bij mijn werk als aannemer. Het is een groot bedrijf in Amsterdam, maar het ziet mij zeker niet als slechts een nummertje. De collega’s van Stadsgoed nemen vaak contact met mij op of komen even langs om te kijken hoe het gaat met de renovatie of restauratie. Dat vind ik erg fijn.”
Wat doet Stadsgoed dat het werk voor jou zo interessant maakt?
“Vooral de manier waarop ze een project willen uitvoeren. Er wordt nergens op bezuinigd. Stadsgoed wil een mooi eindproduct en dat mag net wat meer kosten dan bij woningbouwverenigingen. Ik krijg echt de vrijheid om er iets moois van te maken. Dat maakt het werk ook een stuk makkelijker. Door de jaren heen is het voor mij natuurlijk een stuk duidelijker geworden wat Stadsgoed wil en dat maakt beslissingen nemen ook een stuk makkelijker.”
Hoe kijk je terug op de restauraties en renovaties van al die panden de afgelopen jaren?
“Als ik kijk naar het proces, dus hoe die panden er in het begin aan toe waren en hoe ze nu zijn geworden, dan ben ik best wel trots op het werk dat ik heb verricht. Er zaten een paar panden tussen die bij het begin van het project helemaal nergens op leken, maar na de verbouwing echt heel mooi zijn geworden. Als ik een project moet noemen dat er bovenuit steekt, is dat Oudekerksplein 30. Dat was mijn grootste klus en is heel mooi geworden. In mijn ogen het totaalplaatje.”
Oudekerksplein 30
